ازاین که به این سایت سرزدید بیسار خرسندیم، امیدوارم که لحظات خوبی را سپری کنبد، لطفا اگر درهرکجای سایت مطلبی را مطالعه میفرمایید به دور از ادب هست که از مطلب استفاده بفرمایید اما نظر ندهید، اینطور فکر نمیکنید؟ درضمن تالارگفتمان سایت هم هرروز بروز شده وسراسر مطالب جالب وجدید میباشد، منتظر حضورشما هستیم
باتشکر مدیریت سایت: مهندس امین بشارت نیا

ایمیل: shahzade242@yahoo.com

09387345716 بامادرتلگرام ودیگرشبکه های اجتماعی مکاتبه کنید:

موضوعات
:: مطالب ارسال شده : 25420 پست
:: ورودی گوگل امروز : 6 بار
:: تعداددیدگاهها : 0 نظر
:: تاریخ آخرین بروزرسانی : ۳۰/۰۴/۱۳۹۸
:: میانگین بروزرسانی ها : 0.03 دقیقه

همچنین مشکلات زندگی هم باید فرد را به نقطه‌ای برسانند که او به سمت تصمیم‌گیری در مورد خودکشی هدایت شود. طبیعتا ممکن است این موضوع تا اواسط جوانی و میانسالی طول بکشد. برخی از این مشکلات روانپزشکی که مسبب این اقدامات می‌شوند حالت دوره‌ای دارند یعنی مغز در هفته‌هایی افت می‌کند و بعدا مجددا حتی بدون درمان، خودبه‌خود درمان خودش را پیدا می‌کند و کار طبیعی خودش را انجام می‌دهد و آن افکار از ذهن فرد دور می‌شوند. ممکن است فردی را ببینیم که تا ۴٠ یا ۵٠ سالگی چنین موضوعاتی ذهنش را درگیر کرده، ولی بعد رهایش کرده‌ است. اما اگر بعدها دچار این افکار شود و مداخله‌ای هم صورت نگیرد ممکن است اقدام به چنین رفتارهایی هم بکند.

در آن دوره‌ای که فرد در این وضعیت به سر می‌برد، دوپامین، سروتونین و نوراپی‌نفرین مغزش کلا یا در نقاط ضروری کاهش یافته است؟

بله، عموما باید بگوییم کاهش پیدا کرده. اما باز هم تاکید می‌کنم که وجود سروتونین در بعضی جاهای مغز باعث اضطراب می‌شود. بنابراین در نقاطی خاص، سروتونین افزایش پیدا می‌کند در حالی که در جاهایی که باعث شادی فرد می‌شود، کاهش پیدا کرده است. در نتیجه فرد افسرده، غمگین و مضطرب است و این حالات معنایش این است که سروتونین در جایی که باید مقدارش زیاد باشد، کم است و در جایی که باید کم باشد، بیش از حد بوده است.

میزان کلی این سه پیام‌رسان‌ در مغز و اینکه در جاهای لازم به حد کافی باشند، با تغذیه قابل کنترل است یا فقط با دارو می‌توان آنها را تنظیم کرد؟

نه. متاسفانه این موضوع به شکلی پیشرفت می‌کند که از طریق دریافت‌های معمول غذایی نمی‌توانیم آن را جبران کنیم. آنچه در غذاها وجود دارد بسیار کمتر و محدودتر از آن چیزی است که بتواند احتیاجات یک ذهن بیمار را تامین کند. قطعا باید از طریق درمان‌های دارویی این مشکل را حل کرد. هر چند آنها هم سرعتی تدریجی در حل این مشکل دارند اما حداقل می‌توانند به صورت گسترده‌تر و هدفمندتری در نقاطی که نیاز هست، تاثیرگذار باشند. ولی در هر صورت با مواد خوراکی چنین امکانی را نداریم البته می‌دانیم که برخی نوشیدنی‌ها و خوراکی‌ها برای روحیه انسان مفید هستند.

مثلا اگر فردی دچار کمبود دوپامین باشد، دارویی به او تزریق می‌شود که در آن دوپامین است که آن را در مغز او بیشتر می‌کند؟

البته منظور از دارو، قرص است نه تزریق. قرص‌ها می‌توانند با سازوکارهای مختلفی این کار را انجام بدهند. گاهی اوقات ماده‌ای در دارو است که اثرگذار است. گاهی آنزیم‌ها، اگر فرایند تولید و بازپروری این انتقال‌دهنده‌ها ایرادی داشته باشد، در این فرایند مداخله می‌کنند و مقدار این موارد را نرمال می‌کنند. به هر حال گاهی مقدار خود انتقال‌دهنده‌های عصبی با دارو در مغز بیشتر می‌شود، گاهی هم موادی جانبی هستند که به تولید نهایی این انتقال‌دهنده‌ها کمک می‌کنند.

قبل از اینکه کار به اینجا ختم شود که دارو بتواند نقش اصلی را بازی کند، معمولا چه مواد غذایی بهتر است برای اینکه انسان از یأس و ناامیدی دور باشد.

مستقیما نمی‌توانیم بگوییم غذایی روی یأس و ناامیدی تاثیرگذار است اما می‌توانیم بگوییم که برخی از خوراکی‌ها به شکل گذرا و محدود به انسان کمک می‌کنند که پرانرژی‌تر باشد. مثل استفاده از غذاها یا نوشیدنی‌هایی که دارای کافئین هستند یا زمانی که خوراکی‌های دارای سروتونین می‌خوریم. برخی گیاهان از این حیث مفیدند.

:: Information 106
تاریخ بروزرسانی : ۱۱ بهمن ۱۳۹۶
راهنما : برای مشاهده راهنما اینجا را کلیک نمایید
:: QR Code
نویسنده : ( AMIN BesharatNia ) | تعداد ارسال ها ( 25323 ) | درباره نویسنده :
:: Comments


نظرات بسته شده.

برخی از برنامه های اندرویدی طراحی شده ما