ازاین که به این سایت سرزدید بیسار خرسندیم، امیدوارم که لحظات خوبی را سپری کنبد، لطفا اگر درهرکجای سایت مطلبی را مطالعه میفرمایید به دور از ادب هست که از مطلب استفاده بفرمایید اما نظر ندهید، اینطور فکر نمیکنید؟ درضمن تالارگفتمان سایت هم هرروز بروز شده وسراسر مطالب جالب وجدید میباشد، منتظر حضورشما هستیم
باتشکر مدیریت سایت: مهندس امین بشارت نیا

ایمیل: shahzade242@yahoo.com

09387345716 بامادرتلگرام ودیگرشبکه های اجتماعی مکاتبه کنید:

موضوعات
:: مطالب ارسال شده : 25675 پست
:: ورودی گوگل امروز : 1 بار
:: تعداددیدگاهها : 0 نظر
:: تاریخ آخرین بروزرسانی : ۰۱/۰۷/۱۳۹۸
:: میانگین بروزرسانی ها : 0.03 دقیقه

روزنامه هفت صبح: همین اول کار، حساب مان را با هم وابکنیم. ما ناامیدی را درک نمی کنیم. نمی توانیم بپذیریم کار وجود ندارد. وقتی در رشته هایی مثل علوم انسانی که معروف است فضای شغلی ندارد می شود در ۸۸ درصد موارد، کار پیدا کرد پس در همه رشته ها می شود با کمی زرنگی و جسارت و صرافت، یک شغل خوب پیدا کرد. البته شاید این ناامیدی از همان اول انتخاب رشته در میان بسیاری از محصلان وجود داشته.

آخرین آمارها نشان می دهد از هر دو نفر که به دانشگاه رفته اند، یکی هدفی نداشته و خانه نشین شده. از آقایان ناامیدتر، خانم ها هستند که ۶۵٫۵ درصدشان اصلا کار پیدا نمی کنند اما ما می خواهیم بر اساس گزارشی که وزارت کار ارائه داده، به شما رشته هایی را معرفی کنیم که در عین ناباوری، کلی کار برای شان وجود دارد.

بعضی رشته ها مثل تربیت معلم با ۸ درصد، روزنامه نگاری ۸٫۸ درصد و بهداشت با ۷٫۹ درصد اوضاع خیلی خوبی برای اشتغال و جستجو برای کار دارند اما در عوض رشته هایی مثل مهندسی کامپیوتر با ۴۰ درصد و محیط زیست با ۵۰ درصد بیکاری، اصلا جای ریسک انتخاب به عنوان رشته تحصیلی دانشگاهی باقی نمی گذارند. پیشنهاد ما به شما این است؛ به جای این که به فرصت شغلی فعلی رشته تحصیلی تان فکر کنید، به این فکر کنید که در ۱۰ سال آینده، کشور به چه متخصصانی نیاز دارد. این کلید پیدا کردن کار است.

۱٫ معلم شدن شما قطعی است | ۹۲ درصد

:: Information 243
تاریخ بروزرسانی : ۲ بهمن ۱۳۹۵
راهنما : برای مشاهده راهنما اینجا را کلیک نمایید
:: QR Code
نویسنده : ( AMIN BesharatNia ) | تعداد ارسال ها ( 25578 ) | درباره نویسنده :
:: Comments


نظرات بسته شده.

برخی از برنامه های اندرویدی طراحی شده ما