ازاین که به این سایت سرزدید بیسار خرسندیم، امیدوارم که لحظات خوبی را سپری کنبد، لطفا اگر درهرکجای سایت مطلبی را مطالعه میفرمایید به دور از ادب هست که از مطلب استفاده بفرمایید اما نظر ندهید، اینطور فکر نمیکنید؟ درضمن تالارگفتمان سایت هم هرروز بروز شده وسراسر مطالب جالب وجدید میباشد، منتظر حضورشما هستیم
باتشکر مدیریت سایت: مهندس امین بشارت نیا

ایمیل: shahzade242@yahoo.com

09387345716 بامادرتلگرام ودیگرشبکه های اجتماعی مکاتبه کنید:

موضوعات
:: مطالب ارسال شده : 25420 پست
:: ورودی گوگل امروز : 6 بار
:: تعداددیدگاهها : 0 نظر
:: تاریخ آخرین بروزرسانی : ۳۰/۰۴/۱۳۹۸
:: میانگین بروزرسانی ها : 0.03 دقیقه

معیار عملکرد یک رییس جمهور، وعده هایش نیست

بر فرض که آقایان موسوی و کروبی و خاتمی و نیز سایر اصلاح طلبان پذیرفتند که مسئله سیاسی است و باید در قالب فرمول برد – برد حل شود. در این صورت دقیقا چه باید بکنند؟ باید صریحا بگویند ادعای پیروزی مهندس موسوی در انتخابات ۸۸ نادرست بوده و بابت آن ادعا عذرخواهی کنند؟ یا باید بگویند ما هنوز صادقانه باور داریم که موسوی برنده انتخابات آن سال بود ولی چون قانونا نظر شورای نگهبان ملاک است، بابت عدم تمکین به رأی شورای نگهبان عذرخواهی می کنیم؟ یا این که صرفا باید اقرار به اشتباهات شان (در پیروز خواندن مهندس موسوی یا نپذیرفتن رأی شورای نگهبان) کنند بدون عذرخواهی؟

– متاسفانه هنگامی که مسائل به طور دقیق روشن شود، همین پرسش هم پیش می آید. وارد شدن به این مرحله پیش از پاسخ نهایی به آن سوال ها منطقی نیست. بنده البته برای این پرسش پاسخ خاص خود را دارم ولی پاسخ سیاسی به این پرسش از خلال گفتگو به دست می آید؛ مشروط بر این که ابتدا به آن دو سوال مطرح شده پاسخ داده شود ولی یک چیز مسلم است؛ این که نمی توان از گذشته به راحتی عبور کرد. فرض کنید نظر مرا کنار بگذاریم. خب در این صورت باید روشن کنند آیا آنچه در گذشته انجام دادند، درست بوده یا خیر؟ و در ادامه بر اساس این نگاه چه خواهند کرد؟ اگر درست بوده چه اصراری برای حضور در انتخابات می توان داشت؟ اصولا اگر آنها را قبول دارند چه جایگاهی برای مشروعیت بسیاری از نهادها و تصمیمات بر آمده از آنها قائل باید بود؟

با این که دولت روحانی در حوزه اقتصاد نسبتا موفق بوده اما به نظر می رسد بهبود وضع اقتصادی کشور نمی تواند برگ برنده روحانی در انتخابات آتی باشد. به نظرتان تبلیغات انتخاباتی روحانی در این دوره هم با محوریت سیاست خارجی شکل خواهد گرفت؟ یعنی روحانی در سال ۹۲ عمدتا از «ضرورت» توافق هسته ای با جهان غرب حرف می زد، در سال ۹۶ هم باید از «اهمیت» توافق هسته ای با جهان غرب بگوید؟

– درست است، قضیه تا حدی پیچیده تر از سال ۱۳۹۲ است و این طبیعی نیز هست ولی به نظر من انتقادات و ناامیدی ها در شرایط کنونی را با وضعیت زمان انتخابات نباید مقایسه کرد؛ چون هنگام انتخابات مردم باید میان دو یا چند گزینه دست به انتخاب بزنند و در آنجا باید سبک و سنگین کنند. در هر حال الان نمی توانم نظر روشنی دهم ولی فراموش نکنیم اهمیت مسئله روابط با جهان خارج و مشکلاتی که از این طریق می تواند دامن ایران را بگیرد اگر بیشتر نشده باشد به طور قطع کمتر نشده است و این همچنان برگ برنده روحانی است.

فارغ از دستاوردها و ناکامی های روحانی، به نظر می رسد «عقلانیت جامعه ایران» مهم ترین تکیه گاه روحانی برای پیروزی در انتخابات آتی است. یعنی مردم پس از فراز و فرودهای دوران خاتمی و احمدی نژاد، انتظارات شان از دولت، با ساختار حقیقی قدرت متناسب شده است.

– نه تنها با این ایده موافقم بلکه گمان می کنم عموم مردم از این نظر عقلایی تر از برخی از سیاستمداران عمل می کنند. نمونه اش انتخابات سال ۱۳۹۲ است که پیشگام آن سیاستمداران مرکزنشین نبودند بلکه توده مردمی بودند که برای جبران گناهان خودشان در رأی دادن به احمدی نژاد وارد میدان انتخابات شدند.

در دوران ریاست جمهوری روحانی، شاهد پدیده «رکود سیاست داخلی» بودیم در حالی که در دوران زمامداری خاتمی و احمدی نژاد تنور سیاست داخلی داغ بود. به نظر شما، بر این رکود سیاسی چه فواید و مضراتی مترتب است؟

– شاید نفعی بر آن مترتب نباشد. گاه رکود سیاست داخلی به این دلیل است که اختلافی نیست که چالشی را شاهد باشیم. گاه به دلیل منجمد شدن موقتی اختلافات است. در ایران حالت دوم بود و این برای حل اختلاف بد است زیرا آن را حل نمی کند بلکه به تاخیر می اندازد و در تاخیر نیز حل اختلافات سخت تر خواهد شد. دولت و نیروهای اصلاح طلب باید توجه خود را برای کاهش تنش های داخلی در عرصه سیاست معطوف می کردند.

در میان جامعه شناسان ایرانی، برخی رکود سیاست داخلی را پدیده ای منفی و نشانه غیر سیاسی شدن جامعه ایران می دانند (اباذری)، برخی هم آن را پدیده ای مثبت و نشانه تقویت جامعه مدنی و اعراض عاقلانه جامعه از دعواهای نخبگان حاکم می دانند (آزاد ارمکی). شما چه نظری درباره این وضعیت اجتماعی تشدید شده در دوران روحانی دارید؟

– اگر عبور کردن از سیاست به معنای وارد مجادلات آن نشدن باشد، در این صورت می توان آن را مثبت تلقی کرد ولی واقعیت سیاست در ایران چنین اجازه ای را نمی دهد. مشکل این است که اگر این رکود موجب کاهش اختلافات و نادیده گرفتن آنها شود، بسیار مثبت است. بنابراین در ابتدای امر من هم موافق این هستم که آن را نشانه مثبتی ندانم ولی این فقط یک حدس و گمان اولیه است. نظر آقای ارمکی را نیز نمی توان رد کرد. باید شواهد و قرائن کافی برای اثبات ماهیت این رکود پیدا کرد. البته من طرفدار سیاست تضاد نیستم و گمان می کنم باید چالش سیاسی را کم کرد ولی نادیده گرفتن یک چالش سیاسی متفاوت است با حل کردن آن.

:: Information 196
تاریخ بروزرسانی : ۱۸ فروردین ۱۳۹۶
راهنما : برای مشاهده راهنما اینجا را کلیک نمایید
:: QR Code
نویسنده : ( AMIN BesharatNia ) | تعداد ارسال ها ( 25323 ) | درباره نویسنده :
:: Comments


نظرات بسته شده.

برخی از برنامه های اندرویدی طراحی شده ما