ازاین که به این سایت سرزدید بیسار خرسندیم، امیدوارم که لحظات خوبی را سپری کنبد، لطفا اگر درهرکجای سایت مطلبی را مطالعه میفرمایید به دور از ادب هست که از مطلب استفاده بفرمایید اما نظر ندهید، اینطور فکر نمیکنید؟ درضمن تالارگفتمان سایت هم هرروز بروز شده وسراسر مطالب جالب وجدید میباشد، منتظر حضورشما هستیم
باتشکر مدیریت سایت: مهندس امین بشارت نیا

ایمیل: shahzade242@yahoo.com

09387345716 بامادرتلگرام ودیگرشبکه های اجتماعی مکاتبه کنید:

موضوعات
:: مطالب ارسال شده : 25790 پست
:: ورودی گوگل امروز : 5 بار
:: تعداددیدگاهها : 0 نظر
:: تاریخ آخرین بروزرسانی : ۲۷/۰۷/۱۳۹۸
:: میانگین بروزرسانی ها : 0.03 دقیقه

در
شرایطی که نظام تجاری، در دهۀ چهل میلادی، به‌خوبی استقرار پیدا کرده بود،
در طول دوران جنگ جهانی دوم و بلافاصله پس‌ازآن، هجومی سه‌جانبه، از بالا و
پایین، علیه رسانه‌های تجاری آغاز شد که رهبری آن را فعالان جنبش‌های
مردمی، سیاست‌گذاران مترقی و شنوندگان و خوانندگان معمولی آمریکایی برعهده
داشتند که از برخی جنبه‌های بخصوصِ نظام رسانه‌ای‌ نارضایتی داشتند.

امروزه
بخش اعظم انتقادات آنان به گوش ما آشنا می‌آید: تجاری‌سازی بیش‌ازحد،
بازنمایی نادرست از افکار و گروه‌های حاشیه‌ای، فقدان رسانه‌های متعلق به
اقلیت‌ها، تمرکز رسانه‌ای و فقدان روزنامه‌نگاریِ محلی.

این
انتقادات به پیدایش یک جنبش اصلاح رسانه‌ای نوظهور منجر شد که از ائتلافی
مرکب از اتحادیه‌های کارگری، سازمان‌دهندگان به حقوق مدنی، طرف‌داران
آزادی‌های مدنی، روشن‌فکران ناراضی، گروه‌های مترقی، آموزگاران و
سازمان‌های مذهبی تشکیل می‌شد. این گروه‌ها به یکدیگر پیوسته بودند تا نظام
رسانه‌ایِ خود را دموکراتیزه کنند. سیاست‌گذاران، در اثر فشارهای جنبش‌های
مردمی، مجبور به مقابله با کمپانی‌های رسانه‌ای شدند و در سراسر دهۀ چهل
میلادی، به‌شدت از موازین منافع عمومی دفاع کردند.

اف‌.سی‌.سی، که
در ۱۹۴۳ علیه شبکه‌های پخش‌کنندۀ زنجیره‌ایْ معیارهای ضدانحصاری تعیین کرده
بود، اِن‌.بی.‌‌سی را به خارج‌کردن سرمایه‌های خود از یک شبکۀ بزرگ مجبور
کرد، شبکه‌ای که بعدها به شبکۀ اِی‌.بی‌.‌سی بدل گشت. دو ‌سال بعد، دادگاهِ
عالیْ حکمی ضدتراست۴ را علیه اسوشیتد پرس صادر کرد که در آن بر نیاز به
«منابع خبری گوناگون و رقیب» صحه گذاشته شد.

اف‌.سی‌.سی در ۱۹۴۶
کتاب آبیِ خود را منتشر کرد. این کتابْ مسئولیت‌های شبکه‌های خبری را در
قبال منافع عمومی بر می‌شمرد. در ۱۹۴۷، کمیسیون هاچینز برای آزادی مطبوعاتْ
معیارِ دموکراتیک روزنامه‌نگاری را پایه گذاشت. درنهایت در سال ۱۹۴۹،
اف‌.سی‌.سی اصول انصاف۵ در خبررسانی را تصویب کرد که تعهدات مهم درقبال
منافع عمومی را برای شبکه‌های خبری ترسیم می‌کرد.

هیچ‌کدام از این
اقدامات اولیه موفقیت‌آمیز نبودند، اما همگی در پیِ تغییرجهتِ توازن سود و
خدمات عمومی در رسانه‌های خبری آمریکا بودند. هریک از آن‌ها به پرسشی اساسی
می‌پرداختند: نقش رسانۀ خبری در جامعه‌ای دموکراتیک چیست؟ همچنین، هریک از
این اقداماتِ اولیه در حمایت از رویکردی موسع نسبت‌به متمم اول قانون
اساسی ظاهر می‌شد که، درعینِ توجه به امتیازات شبکه‌های خبری و ناشران، به
حفاظت از حقوق مخاطبان برای دسترسی به اطلاعات متنوع تأکید داشت.

درمجموع،
این مداخلات از رهگذر سیاست‌گذاری‌ها نمایانگر انگیزه‌ای در سطح وسیع‌تر
بود، چشم‌اندازی سوسیال‌ دموکراتیک که، در مقابلِ حقوق مالکیت و الزامات
سودآوری، برای رسالتِ خدمات عمومیِ رسانه‌ مزیت و برتری قائل بود.
اف‌.سی‌.سی، مشخصاً درمورد رادیو، تلاش کرد دِین شبکه‌های خبری به تودۀ
مردم در قبال استفادۀ آزاد و انحصاری از امواج رادیوییِ عمومی را مشخص کند.

مثالی
برجسته از این تلاش‌های سازمان کتاب آبی بود که به‌دلیل رنگ جلد آن چنین
نامیده می‌شد. این سند -که به‌صورت رسمیْ عنوانِ «مسئولیت‌های دارندگان
مجوز خبررسانی در قبال خدمات عمومی» را بر خود داشت- دستورالعمل‌های
برنامه‌سازی را برای قضاوت دربارۀ رفتارِ شبکه‌های خبررسانی رادیویی، در
هنگام تمدید مجوزها، بنا نهاد. همچنین، اولین تلاشِ چشمگیرِ اف‌.سی‌.سی
برای وضوح‌بخشیدن به معیارهای خود در باب منافعِ عمومی را شکل داد. کتاب
آبیْ ایستگاه‌های خبری را ملزم می‌ساخت که زمان مشخصی را به برنامه‌های
محلی، غیرتجاری و تجربی اختصاص دهند و از تبلیغاتِ زیادازحد جلوگیری کنند.

اما
ایستگاه‌های خبری در برابر این راهبردهای جدید به‌گونه‌ای به مبارزه
برخاستند که گویی تهدیدی علیه ماهیتِ وجودی آن‌ها پیدا شده است و بدین‌سان
کتاب آبی، تدریجاً، به ابهام و فراموشی افتاد. اغلب، ضدحمله‌ها به حربۀ
کمونیست‌دانستنِ رقیب متوسل می‌شدند، آن‌هم از طریق نمایندگان صنایع که
دشمنانشان را به ترویج معیارهایی سوسیالیستی‌‌ متهم می‌کردند که رادیوی
آمریکا را به‌سمت «بی‌.بی‌.سی‌شدن» پیش خواهد برد.

درنهایت، بر اثر
مقاومتی سبعانه‌ که منافع کمپانی‌های بزرگ را پیش می‌بُرد، تلاش اصلاحگران،
برای شکستن انحصار رسانه‌ها و خلقِ یک نظام خبررسانی، که بیشتر آموزش‌محور
باشد، شکست خورد.

اندک پیروزی‌های جزئی‌ای هم به دست آمد.
رسانه‌های خبریْ اقتباس ایدۀ مسئولیت اجتماعی را آغاز کردند و برخی نهادهای
رسانه‌ایِ بدیل، مثل پاسیفیکا رادیو۶، ظهور کردند. سیاست‌های مترقی،
همانند «اصول انصاف» -که ایستگاه‌های خبررسانی را ملزم می‌ساخت در بررسی
مسائلی که برای اجتماع‌های محلی مهم هستند دیدگاه‌های مخالف یکدیگر را پوشش
دهند- باعث ایجاد پتانسیل‌هایی برای دفاع از برنامه‌سازی‌ها مطابق با
منافع عمومی شد. همچنین برخی اقدامات پایه‌ای در راستای شکل‌‌دادن به نظامی
صورت گرفت که، در پایان دهۀ شصت میلادی، به نظام خبررسانیِ عمومی آمریکا
بدل گشت.

این اقداماتِ اصلاحیْ پیشرفت معنی‌داری را نشان می‌دادند،
اما برای دستیابی به تغییرات ساختاری‌ای که اصلاح‌طلبان در آغاز پی گرفته
بودند نابسنده بودند. سیاست‌های هم‌راستا با منافع کمپانی‌ها که در رادیو
وجود داشتند به‌صورتی یکپارچه به تلویزیون هم انتقال یافتند، جایی که همان
شبکه‌ها (سی‌.بی‌.اس، ان‌.بی‌.سی و اِی‌.بی.‌سی) به‌مدت یک نسل بر تلویزیون
تسلط داشتند.

تمرکز و تجاری‌سازیْ مظاهرِ نظام رسانه‌ای ایالات متحده باقی ماندند.

از پشت عینک سود

:: Information 209
تاریخ بروزرسانی : ۳ بهمن ۱۳۹۵
راهنما : برای مشاهده راهنما اینجا را کلیک نمایید
:: QR Code
نویسنده : ( AMIN BesharatNia ) | تعداد ارسال ها ( 25693 ) | درباره نویسنده :
:: Comments


نظرات بسته شده.

برخی از برنامه های اندرویدی طراحی شده ما