ازاین که به این سایت سرزدید بیسار خرسندیم، امیدوارم که لحظات خوبی را سپری کنبد، لطفا اگر درهرکجای سایت مطلبی را مطالعه میفرمایید به دور از ادب هست که از مطلب استفاده بفرمایید اما نظر ندهید، اینطور فکر نمیکنید؟ درضمن تالارگفتمان سایت هم هرروز بروز شده وسراسر مطالب جالب وجدید میباشد، منتظر حضورشما هستیم
باتشکر مدیریت سایت: مهندس امین بشارت نیا

ایمیل: shahzade242@yahoo.com

09387345716 بامادرتلگرام ودیگرشبکه های اجتماعی مکاتبه کنید:

موضوعات
:: مطالب ارسال شده : 25139 پست
:: ورودی گوگل امروز : 15 بار
:: تعداددیدگاهها : 0 نظر
:: تاریخ آخرین بروزرسانی : ۰۳/۰۳/۱۳۹۸
:: میانگین بروزرسانی ها : 0.03 دقیقه

خبرگزاری ایسنا: در دنیای مُد معمولا مدل‌های قدیمی دوباره قابل استفاده می‌شوند، اما این امر در حوزه پزشکی که بطور مستمر به دنبال کشف و استفاده از فناوری‌های مدرن‌ و روش‌های پیشرفته‌تر برای بهبود سلامت مردم است، همیشه رایج نیست.

به نقل از لایوساینس، البته در این میان هنوز درمان‌های بسیار قدیمی وجود دارند که امروزه همچنان به کار می‌روند که شاید به نظر وحشیانه و قرون وسطایی به نظر برسند، اما تحقیقات نشان از تاثیرگذاری آن‌ها داشته‌اند.

باید رویکردها و درمان‌های پزشکی را در بستر تاریخی‌شان درک کرد زیرا منطق استفاده از آن‌ها در روزگاران قدیم معمولا بسیار متفاوت از دلایل امروزی بوده‌اند.

در اینجا به ۹ نمونه از درمان‌های به اصطلاح قرون وسطایی اشاره شده که همچنان کاربرد دارند و اینکه چرا پزشکان به این رویکردهای قدیکی روی آورده‌اند و خطرات احتمالی آن‌ها چیست.

زنبور درمانی

10 درمان‌ قرون وسطایی که همچنان رایج هستند

درمان با نیش زنبور که شامل نیش خوردن عمدی توسط یک زنبور زنده است، به یونان باستان باز می‌گردد که سقراط، حکیم یونانی، ظاهرا معتقد بود با نیش زنبور می‌توان درد آرتروز و سایر بیماری‌های مفاصلی را کاهش داد.

دلیل اینکه شاید نیش زنبورعسل بتواند به کاهش درد کمک کند، وجود ماده شیمیایی ملیتین است که طبق مقاله‌ای در مجله Molecules، تصور می شود دارای خواص ضدالتهاب است.

با اینکه این روش برای کاهش درد و تورم ناشی از آرتروز و همچنین جلوگیری از عود مجدد، خستگی و ناتوانی در بیماران ام‌.اس توصیه شده، اما هنوز شواهد علمی کافی در مورد تاثیرگذاری این درمان بر روی دو بیماری مذکور شناسایی نشده و همچنین سازمان غذا و داروی آمریکا نیز آن را برای این کاربرد تایید نکرده است.

نه تنها تحقیقات محدودی در مورد مزایای این درمان وجود دارد، بلکه همچنین این رویکرد احتمالا برای برخی افراد مضر است. تحقیقات دانشمندان کره‌ای در سال ۲۰۱۵ نشان داد که افراد اغلب با عوارض جانبی این درمان روبرو می‌شدند. این خطرها می‌توانند شامل واکنش‌های خفیف پوستی و درد در مناطق نیش‌خورده تا واکنش‌های آنافیلاکسی خطرناک در افراد دچار حساسیت به نیش باشند.

در حال حاضر، زنبور درمانی بیشتر در آسیا، اروپای شرقی و آمریکای جنوبی مورد استفاده است.

لارو درمانی برای بهبود زخم

لارو درمانی در مقایسه با درمان‌های سنتی دیگر ، نسبتا نوین است و در ۱۰۰ سال اخیر مورد استفاده بوده است. این درمان شامل گذاشتن حشرات زنده کوچک زنده یا لارو بر روی زخم است.

جراحان ارتش آمریکا نخستین بار زمانی با سودمندی لاروها مواجه شدند که دریافتند زخم سربازان آسیب‌دیده در میدان جنگ که حشرات در آنها تخم‌ریزی کرده بودند، سریعتر بهبود یافتند. در سال ۱۹۲۸، یک پزشک دانشگاه جانز هاپکینز روشی را برای کشت لاروها و استریل کردن آنها، پیش از استفاده در درمان توسعه داد.

در سال ۲۰۰۲، سازمان غذا و داروی آمریکا اجازه تجاری شدن این لاروها را برای استفاده پزشکی بر روی زخمهایی که دیر ترمیم می‌شوند، مانند زخم‌های دیابتی یا زخم بستر، صادر کرد.

لارو درمانی با استفاده از حشرات بر روی سطح زخم و پوشاندن آن برای دو روز انجام می‌شود. این موجودات گرسنه، آنزیم‌های گوارشی را ترشح می‌کنند که بافت مرده و عفونی را در فرآیندی موسوم به” دبریدمان” حل می‌کنند.

این درمان در دهه ۱۹۵۰ با گسترده شدن آنتی‌بیوتیک‌ها کمتر استفاده شد. اما با ظهور مقاومت‌ به آنتی‌بیوتیک‌ها و زخم‌های صعب‌العلاج مجددا در قرن ۲۱ رواج یافتند.

زالو درمانی برای احتقان وریدی

زالوها کرمهای ابتدایی هستند که مکنده‌هایی در ابتدا و انتهای بدن آن‌ها برای خوردن خون وجود دارد و همچنین دارای دندان‌هایی برای ایجاد برش‌های سریع و ظریف هستند. این ویژگی‌ها باعث شده که زالوها برای حجامت سودمند باشند.

حجامت یک درمان پزشکی است که خون را از بدن خارج می‌کند و تاریخچه آن به دوران باستان بازمی‌گردد.

در قرن ۲۱، سازمان غذا و داروی آمریکا استفاده از زالو درمانی را برای بیماری احتقان وریدی تایید کرد که در آن، خون در بخش‌های مختلف بدن جمع شده و رگها دیگر نمی‌توانند آن را به قلب بازگردانند. این شرایط بیشتر پس از عمل جراحی برای اتصال مجدد اندام بریده شده رخ می‌دهد.

زالوها می‌توانند طی حدود ۴۵ دقیقه، مقادیر قابل‌توجهی از خون را از محل جراحی بیرون بکشند و اکسیژن بیشتری را به محل برسانند. علاوه بر آن، بزاق زالو دارای موادی با خواص منعقد کننده خون است که از خونریزی زخم جلوگیری می‌کند.

خطر اصلی این درمان، کم خونی یا فقدان بیش از حد آهن است. حتی ممکن است محل گاز گرفتن زالو بر روی پوست بیمار عفونی شود.

:: Information 231
تاریخ بروزرسانی : ۱۸ شهریور ۱۳۹۵
راهنما : برای مشاهده راهنما اینجا را کلیک نمایید
:: QR Code
نویسنده : ( AMIN BesharatNia ) | تعداد ارسال ها ( 25042 ) | درباره نویسنده :
:: Comments


نظرات بسته شده.

برخی از برنامه های اندرویدی طراحی شده ما